De Bergbeklimmer

De doorgewinterde bergbeklimmer hangt met zijn vingertoppen aan een richel. Sven kijkt stilletjes toe, een grinnik welt op in zijn keel. De grote wereldberoemde bergbeklimmer begint te kermen. ‘Help me’. Tranen stromen over zijn wangen. Help me alsjeblieft. Zijn handen bloeden op de scherpe steenrand. Dan vinden zijn doodsbange ogen de jongen, schuin boven hem op de rots. Smekend kijkt hij hem aan. ‘Help me Sven’ klinkt het zwakjes. ‘Pak het touw…. Alsjeblieft….. ‘ Sven zwijgt. Een triomfantelijke blik in zijn ogen.

Uitgeput was Sven geweest. Maar hij mocht niet opgeven. Niet in het bijzijn van de grote bergbeklimmer. ‘Kom op slome!’ had deze geroepen, met zijn indringende stem. ‘Echte bergbeklimmers geven niet op.‘ En Sven had doorgeploeterd. Het gewicht op zijn rug leek met elke stap een kilo zwaarder te worden, zijn benen deden pijn, hij wilde rusten. Even maar. ‘Je bent een grote jongen geworden,’ had de bergbeklimmer gezegd. ‘Wat ben je, éénvijfentachtig?’ ‘Zoiets,’ had Sven gebromd. De bergbeklimmer observeerde hem met zijn koude ogen van voeten tot kruin. ‘Je moeder heeft een watje van je gemaakt!’ zei hij kortaf en draaide zich om. Sven beet op zijn lip. Hoe durfde hij? Zijn boosheid had hem extra kracht gegeven en met stugge stappen volgde hij de gele rugzak voor hem.

‘Echte bergbeklimmers trekken met één beweging hun jas dicht,’ de bergbeklimmer kijkt naar de friemelende vingers van Sven, die zijn onwillige rits probeert te sluiten. ‘Efficiëntie, daar gaat het om!’ De bergbeklimmer sluit zijn jas en kijkt Sven geringschattend aan. ‘Je zuurstof, je energie, daar moet je met grote omzichtigheid mee omgaan. Geen gefrunnik, maar kordate, efficiënte bewegingen. Daaraan herken je de ware bergbeklimmer.’ Sven zucht.

Hij heeft een zware dag voor de boeg. Moeizaam komt hij overeind, de riempjes van zijn propvolle rugzak snijden in zijn vlees. Zijn benen protesteren. Hij wil niet meer. De koude wakkere nacht in het piepkleine tentje was niet bevorderlijk geweest voor zijn humeur. Het luide gesnurk van de bergbeklimmer evenmin. Sven had het gevoel gehad dat de man expres zoveel lawaai had gemaakt. Om hem, Sven, goed uit te putten. Nu had hij weer zo’n verschrikkelijke dag voor de boeg. Zo’n dag net als gisteren. Een dag vol pijnlijke spieren en piepende longen. Een dag vol echte bergbeklimmers en watjes.

Ineens had de bergbeklimmer op de stoep gestaan. Sven was net thuisgekomen van school en met een boterham in zijn hand had hij de deur opengedaan. Het zal de glazenwasser zijn, dacht hij. En toen had hij hem herkend. De bergbeklimmer. Een opgewonden knoop was in zijn maag gekropen. Warm, snikheet had hij het ineens. Meer dan ‘kom binnen’ had hij niet kunnen stotteren. De bergbeklimmer had hem indringend aangekeken. Sven had het als een vernedering gevoeld. Hij voelde zich betrapt, zwak dat hij zo van slag was geraakt. De bergbeklimmer was gekomen. Voor hem.

Zwijgend staart Sven naar de doodsbange zwetende man aan de rots. Daar hangt nu de wereldberoemde bergbeklimmer. Zo’n veertig meter diepte onder hem. Hij grinnikt en denkt aan de honderden knipsels die hij sinds zijn vijfde stiekem heeft gespaard. De bergbeklimmer op de K2, de bergbeklimmer op top van de Mont Blanc, de bergbeklimmer, onoverwinnelijk. Het meest dierbare was de foto van de bergbeklimmer op een markt in Nepal. Breed lachend toont hij de inkopen voor de komende expeditie. Een gewone man met tassen vol boodschappen. Zijn held. ‘Zijn vader,’ had mama hem verteld. Verder had ze nooit een woord over de bergbeklimmer gerept.

Sven doet een stap achteruit. De bergbeklimmer knijpt zijn ogen tot verbaasde spleetjes. Nog een keer zou Sven krantenknipsels kunnen inplakken. ‘Beroemde bergbeklimmer verongelukt in de Ardennen’. Dan waren zijn plakboeken klaar. Af. Hij hield van die geheime boeken. Hij hield van zijn held. Hij buigt zich voorover, kijkt nog één keer naar de meelijwekkende stumper aan het rotsricheltje en zegt dan mat: ‘een echte bergbeklimmer valt niet naar beneden’. Sven pakt het touw en rolt het met één soepele beweging op over zijn schouder. Hij draait zich om.

terug naar Columns & Verhalen

Meer info? Wie, wat waar...