Feessies

“Ik heb dit weekend drie verjaardaaaaghen,” verzuchtte vandaag een vrouw achter me in de tram, met onvervalst Brabantse 'ghee'. Brrr, zoals ze dat zei… dan zie ik meteen zo’n ‘knus kringetje’ voor me, met koffie, taart en bijgeschoven tuinstoelen waar de schimmel en spinnenwebben nog onder kleven. En zo’n buurvrouw met te smal geëpileerde wenkbrauwen die uitkraait: “meid, wat ben je groot geworden!” En dat terwijl je al 20 jaar geen centimeter gegroeid bent, tenminste… in de lengte dan. En een oom die je voor de honderdduizendste keer vraagt wat je nou precies doet, om vervolgens een avondvullende speech te houden over het verval van de huidige maatschappij. Wat je dus iets te luid doet vragen om een kopje paddothee enne: “Mag de buis zo aan, over twee minuten begint die diepzinnige filmklassieker Deep Throat." Ik vond trouwens het boek beter.

Ook zo erg….Kerst… overal wordt gezongen over vrede op aarde, terwijl nog geen half uur geleden de koude oorlog is uitgebroken binnen de familie. De kransjes in de boom zijn inmiddels opgevreten door de bouvier van je broer en het jongste kleinkind is nog geen seconde stil geweest. En maar krijsen. Het liefste knoopte je er meteen een doopfeest aan vast: 10 minuten in de badkuip moet genoeg zijn om die volgepoepte brulboei stil te krijgen. Gelukkig kun je, nadat je gordijnen vlam hebben gevat van dat gezellige trappetje in je vensterbank, eindelijk met goed fatsoen de hele bende met tweede- en derdegraads kerstcadeaus naar huis sturen. Hopelijk vergeten ze zichzelf uit te nodigen voor de oliebollen met champagne, een weekje later – ‘natuurlijk weer bij jou want je ligt zo lekker centraal’ - en kun je nog snel een lawinevrij wintersportje boeken. Kerst is al erg, maar een goed beschonken familie vol oudejaarsmelancholie… dat doet je verlangen naar zo’n illegale vuurwerkbom uit het voormalige Oostblok.

En dan pakjesavond. Natuurlijk trek jij weer die nieuwe vlam van je oudste zus die je nu zo’n 2x gezien hebt op wéér zo’n verjaardagsfuif van een tante. Wat moet je in godsnaam in je gedicht zetten? Je weet nog niks van ‘m. Het enige waarover je wat zinnigs kunt zeggen is zijn uiterlijk. Sterker nog, je kunt wel twintig A-4tjes vullen over zijn vreemdgevormde lichaamsdelen en biologisch originele accessoires. Maar daarmee heb je al menig familielid tot verstokte vrijgezel gemaakt, en het wordt tijd dat deze alcoholische zus nu eens de drankvoorraad van een ander gaat leegplunderen. Dan maar vier neutrale rijmregeltjes van internet plukken, met een schuchter mondeling excuus over tijdgebrek en writersblock.

Heb ik het nog niet eens gehad over carnaval. Brrrr, ik krijg al polonaisepoliepen bij het woord alleen. Wat een doffe ellende is dat. Zodra ze daar in het zuiden een kieltje aantrekken.. Nou, hou je dan maar vast hoor! Eén kudde vol blije zachte ghees dweilt door de straten, de een nog joliger dan de ander, de een nog getapter dan de ander, en aan het eind is de ene helft zwanger van de ander. Is het je nooit opgevallen hoeveel benedenrivierse boogschutters er rondlopen?

En die zijn binnenkort allemaal jarig. Nee, gelukkig woon ik in het nuchtere noorden. Weinig verjaardaaaaghen de komende tijd. Geen verplichte feessies. Ik kan gewoon de kroeg in.

=> meer Columns & Verhalen

Meer info? Wie, wat waar...