Kromme Krijn van Dintelorem

Heeft een puist, het is geen porem!

Midden op zijn bleke snoet

Zit dat ding, vlakbij een sproet

Rood is ie met witte pus

Ja hij staat op springen dus

Kromme Krijn kan het niet laten

Zet zijn nagels heel kordaat en

Zeker in de bolle puist

Tot die lekker openbruist

Steeds meer rotzooi komt eruit

Niet te stoppen, oh hij spuit

Metersver de vreemdste derrie

Maakt daarbij enorme herrie

Het wil Kromme Krijn niet lukken

Om de puist weer dicht te drukken

Ja de smurrie blijft maar vloeien

Laat zijn puist fonteinen sproeien

Groene, gele, bruine drab

Oh het druipt al van de trap

En beneden in de kelder

Zijn de muren niet meer helder

In de tuin tot aan het hek

Drijft de allervieste drek

Ook de straat raakt nu bedolven

Onder metershoge golven

Eerst gaan de sirenes loeien

Daarna volgen reddingsboeien

Helikopters duiken neer

Regelen het vluchtverkeer

En het wordt al snel een zootje

Als een klein politiebootje

Zonder goeie stratenkaart

Bovenop de schoorsteen vaart

Kromme Krijn zijn beide ouders

Zijn doorweekt tot aan de schouders

Moeder roept o gut o gut!

Die klonterige puistenprut

Verruïneert mijn nieuwe schoenen

Moet ik straks het huis weer boenen

Ach mijn lieve Kromme Krijn

Knijp je puisten nooit meer fijn!

Dan besluit de puist te stoppen

Krijn komt naar beneden soppen

Juichend, gillend, o mama! 

‘t is gelukt hoera hoera!

Ik zit al jarenlang te hopen

Dat mijn bochel leeg zou lopen

En Kromme Krijn staat, het is echt

Nu als een Goudse kaars zo recht!